Is Reizen Door Tanzania Veilig? Wat Er Gebeurt Als Je Locals Echt Vertrouwt
Je bent gek. Hij staat op je te wachten met een geweer." Dat zeiden mensen toen ik vertelde dat ik naar Tanzania ging. Niet naar een hotel. Niet op een georganiseerde tour. Maar naar iemand die ik twee jaar online had gesproken. Iemand die zei: kom naar mijn familie, slaap bij ons, je bent welkom. Dit is wat er écht gebeurde.
Het begon in 2017, in een WhatsApp groep waar ik het minst verwachtte: tussen mensen die elkaar probeerden te helpen met handelen.
Iemand stelde zich voor: "Welfare, uit Mbeya, Tanzania."
Mijn eerste gedachte? Tanzania? Echt? Dit is vast weer zo'n scam.
Maar we begonnen te praten. Ik had vragen over Tanzania - ik wilde ooit op safari, en hij leek te weten waar hij het over had. Dus ik bleef vragen stellen. En hij bleef antwoorden.
Weken werden maanden. Maanden werden jaren. We video belden. We deelden verhalen. En ergens in die twee jaar realiseerde ik me: dit voelt goed. Dit voelt echt.
Kom Gewoon, Je Slaapt Bij Mijn Ouders
In 2019 boekte ik eindelijk een safari in Arusha. Ik vertelde Welfare dat ik kwam.
Hij zei: "Weet je wat? Ik kom van Mbeya naar Dar es Salaam. Ik haal je op van het vliegveld, laat je de stad zien, en dan gaan we naar Mbeya. Je slaapt bij mijn vader en moeder. Je hebt geen hotel nodig."
Ik dacht: waarom niet?
Anderen dachten anders.
"Je bent gek," zei iemand. "Hij staat op je te wachten met een geweer."
"Je wordt ontvoerd," zei een ander.
"Tanzania is gevaarlijk. Je kent hem niet eens écht."
Maar ik kende hem wel. Twee jaar lang hadden we gepraat, gelachen, video gebeld. Ik had zijn gezicht gezien, zijn stem gehoord, zijn verhalen gedeeld. Er zat geen kwaad bloed in.
Dus ik ging.
Het Vliegveld in Dar es Salaam
Toen ik door de aankomsthal liep, zag ik hem meteen staan.
Geen geweer. Geen kidnap-plan. Gewoon Welfare, met een brede lach.
We omhelsden elkaar alsof we oude vrienden waren - en dat waren we ook, gewoon nog nooit in real life.
Hij liet me Dar es Salaam zien: de drukte, de markten, de geuren die je nooit vergeet. En toen gingen we naar Mbeya.
Wil je meer verhalen en tips over reizen door Afrika?
Download gratis mijn Afrika Voorproefje - vol sfeer, smaken en verhalen die je meenemen naar het ritme van Oost-Afrika.
Thuis Bij Zijn Familie
Het huis van zijn ouders was bescheiden maar warm. Zijn vader en moeder verwelkomden me alsof ik familie was. Er was geen hotel, geen toeristische afstand. Gewoon: thee, eten, praten, lachen.
Ik sliep in hun huis. At aan hun tafel. Leefde een paar dagen zoals zij leefden.
En het voelde veilig. Niet omdat ik naïf was, maar omdat vertrouwen in twee richtingen werkt. Zij vertrouwden mij in hun huis - ik vertrouwde hen met mijn veiligheid
Drie Uur Naar Oma
Op een dag zei Welfare: "Laten we mijn oma bezoeken."
Ik had haar wel eens gezien in een video call, dus ik zei: "Ja, laten we gaan."
Wat ik niet wist, was dat ze drie uur verderop woonde. Drie uur in een minibusje, over hobbelige wegen, door dorpjes waar de tijd langzamer lijkt te gaan.
Maar we gingen.
En toen we aankwamen bij haar huis - klein, eenvoudig, midden in een dorp - zag ik haar staan.
83 jaar oud. Grijs haar. Een brede glimlach.
Welfare vertaalde wat ze zei: "Ik ben zo gelukkig. Ik heb nog nooit een blanke op bezoek gehad bij mij thuis."
83 jaar. En ik was de eerste.
De Zak Rijst
We zaten bij haar, dronken thee, praatten. Ze keek naar me alsof ik iets bijzonders was - niet omdat ik bijzonder was, maar omdat dit moment voor haar bijzonder was.
En toen we weggingen, gaf ze me een cadeau: een zak rijst. Vijf tot acht kilo, schat ik. Zwaar, onhandig om mee te sjouwen in een minibus terug naar Mbeya.
Maar het was haar manier om te zeggen: je bent welkom. Je bent familie.
We hebben die rijst gegeten bij Welfar thuis. Elke maaltijd herinnerde me eraan: dit was geen toeristische ervaring. Dit was echt.
Is Tanzania Veilig?
Mensen vragen me vaak: is Tanzania veilig?
En mijn antwoord is altijd hetzelfde: het hangt ervan af hoe je reist.
Als je iedereen wantrouwt, als je alleen in hotels blijft, als je locals behandelt alsof ze gevaarlijk zijn - dan voel je je misschien veilig, maar je mist alles wat Tanzania werkelijk is.
Maar als je tijd neemt om mensen te leren kennen, als je respect toont, als je vertrouwt waar vertrouwen verdiend is - dan opent Tanzania zich.
En dan ontdek je dat de meeste Tanzanianen niet uit zijn op je geld of je spullen. Ze willen je gewoon hun land laten zien. Ze willen dat je hun verhalen hoort. Ze willen dat je begrijpt: wij zijn mensen, net als jij.
Wat Ik Leerde
Ik sliep in het huis van een familie die ik twee jaar online had gekend.
Ik at aan hun tafel, dronk hun thee, leefde hun leven.
Ik reisde drie uur over hobbelige wegen om een 83-jarige oma te bezoeken die nog nooit een blanke bij haar thuis had gehad.
En ze gaf me acht kilo rijst.
Tanzania is niet gevaarlijk. Mensen zijn niet gevaarlijk.
Maar je moet wel durven vertrouwen.
En dat begint met luisteren, respect tonen, en mensen behandelen als mensen - niet als risico's.
Wil Je Weten Welk Land Het Beste Bij Jou Past?
Na het lezen van dit verhaal vraag je je misschien af: welk Afrikaans land past bij mijn manier van reizen?
Want elk land heeft een andere sfeer. Tanzania voelt anders dan Zambia. Uganda anders dan Namibië.
In mijn Afrika Keuzenhulp beantwoord je 7 simpele vragen en ontdek je binnen 5 minuten welk land perfect aansluit bij jouw reisstijl, budget en wat je wilt ervaren.
Geen gedoe. Geen urenlang zoeken. Gewoon duidelijkheid.
